Uwielbiamy nowe słówka, które możemy skojarzyć z takimi, które już znamy. Skojarzenia, przenikanie się, wynikanie jedno z drugiego – ja to kocham i wiem, że tobie pomoże w zapamiętywaniu. Dziś zebrałam czasowniki wcale nieoczywiste (na pewno bardzo ubarwią twoją wypowiedź!), które łatwo skojarzyć z czymś, co pewnie już doskonale znasz… z częściami ciała!

intestare

Jest więcej czasowników, które mają w sobie rdzeń „testare” (już to samo oznacza „testować”), ale niekoniecznie pochodzą od słowa „głowa” (protestare, contestare). Intestare pochodzi od słowa „testa” i jego znaczenie mocno się wiąże z głową, a bardziej z czymś, co jest u góry, choć nie w tak oczywisty sposób.

Intestare oznacza „nadać do kogoś, na czyjeś nazwisko, zaadresować” (np. list), albo „przepisać na kogoś” (np. posiadłość).

A chi è stata intestata l’azienda? – Na kogo została przepisana firma?

Come intestare la lettera? – Jak zaadresować list?

affrontare

Fronte” to „czoło”, affrontare to, bardzo dla nas intuicyjnie, „stawić czoła”. Istnieje też wyrażenie o tym samym znaczeniu: far fronte, oraz czasownik fronteggiare. Ten drugi oznacza też „stać naprzeciwko”, np. o budynku, który jest naprzeciwko czegoś.

Devi affrontare i tuoi problemi – musisz stawić czoła swoim problemom

rinfacciare

Rinfacciare, od słówka „faccia„, „twarz”, oznacza „wypominać coś komuś, karcić, besztać”, czyli chodzi o wszystkie te sytuacje, kiedy rzucamy komuś słowa w twarz.

Gli ho rinfacciato tutti i suoi errori – wypomniałam mu wszystkie jego błędy

adocchiare

Od „occhio„, „oko”, adocchiare oznacza „przypatrywać się” ale też „przyuważyć, zauważyć”.

Ho adocchiato un bel vestito – przyuważyłam ładną sukienkę

orecchiare

Orecchio” to „ucho”, a orecchiare to nie tyle „słuchać”, albo „słyszeć” (bo to „ascoltare” i „sentire„), ale „podsłuchiwać”, „przysłuchiwać się” (wyrażamy tu fakt, że robimy to w ukryciu, niezauważenie). Orecchiare może też oznaczać, że znamy coś słabo (np. język), albo że powtarzamy coś ze słuchu (np. piosenkę), czy że „zasłyszeliśmy coś”.

Ho orecchiato involontariamente una conversazione – podsłuchałem niechcący pewną rozmowę

sboccare

Od „bocca„, „usta”. Ten czasownik jest bardzo uniwersalny. Możemy za jego pomocą powiedzieć, że rzeka wpływa do morza, że coś się przelewa, wylewa się z brzegów, że ulica gdzieś się kończy (np. na placu), o ludziach: że doszli w jakieś miejsce. W przenośni może być to synonim dla „kończyć się”.

La strada sbocca nella piazza – ulica kończy się na placu

Natomiast pierwsze znaczenie, o którym pomyślałam, jest kolokwialne i oznacza „wymiotować”, w końcu chodzi o coś, co wychodzi z naszych ust!

Ieri sera ho sboccato – wczoraj wieczorem wymiotowałam

imboccare

Ciągle od „bocca„, ten czasownik może być takim trochę przeciwieństwem do sboccare, przynajmniej w kontekście ulicy: imboccare użyjemy, kiedy wjeżdżamy na jakąś ulicę, w bramę, w korytarz, itp. Imboccare oznacza też „karmić kogoś”, ale tak dosłownie, kiedy wkładamy komuś jedzenie do buzi.

Bisogna imboccarla perché è molto malata e non ce la fa da sola – trzeba ją karmić, bo jest bardzo chora i nie jest w stanie jeść samodzielnie

snasare

Ten czasownik pewnie ci się nie przyda, no ale gdybyś miała oderwać nos jakiejś rzeźbie w muzeum, albo statui na mieście, to wiedz, że ta czynność we włoskim ma swój czasownik: snasare. To oczywiście od „naso„, „nos”.

Hanno snasato la statua del presidente – urwali nos statui prezydenta

slinguazzare

To od „lingua„, „język”, dokładnie ten czasownik, o którym pomyślałaś – to slangowe określenie na całowanie się z języczkiem (również w formie wzajemnej slinguazzarsi), alternatywa dla równie kolokwialnych limonare i limonarsi.

Non mi piace guardare le coppie che slinguazzano nei mezzi pubblici – nie lubię patrzeć na pary, które się liżą w komunikacji miejskiej

sgolarsi

Od „gola„, „gardło”, sgolarsi oznacza mówić tak dużo i głośno, aż do zdarcia gardła.

Mi sono sgolato durante la lezione – zdarłem sobie gardło na lekcji

spanciarsi

Tak naprawdę ja tylko używam, prawdopodobnie regionalnego, spanzarsi (od kolokwialnego „la panza” – alternatywy dla „la pancia„, „brzuch”). Używam go w zdaniu mi fa spanzare, czyli „rozśmiesza mnie”, „boki zrywam”.

Samo spanciare oznacza „wypatroszyć”. Czasownik zwrotny spanciarsi oznacza w przenośni „pękać ze śmiechu”, ale też bardziej dosłownie, w architekturze, „wybrzuszyć się”, np. kiedy mamy jakieś wybrzuszenie w ścianie.

Synonimem dla spanciarsi w znaczeniu „pękać ze śmiechu”, także o „cielesnym” pochodzeniu, jest czasownik sbellicarsi – to od „ombelico„, czyli „pępek”.

Si spanciano dalle risate – pękają ze śmiechu

Żeby nie przyszło ci do głowy tłumaczyć dosłownie czasownika „policzkować’ za pomocą słówka „guancia”, podpowiem, ze spoliczkować kogoś to schiaffeggiare, dare uno schiaffo, albo prendere a schiaffi

sgambettare

Sgambettare, od „gamba„, „noga”, oznacza po prostu „machać nogami” (leżąc, siedząc), a także „przebierać nogami” również w znaczeniu „szybko chodzić”. Sgambettare oznacza także „podstawiać nogę”, a sam rzeczownik „sgambetto” wskazuje na fakt podstawienia komuś nogi, w sporcie to „faul”, a tak ogólnie, w przenośni, to „nielojalne zachowanie”.

Ungheria, la reporter sgambetta i profughi – Węgry, reporterka podstawia nogę uchoćdźcom

sgomitare

Sgomitare, ale też gomitare, to od „gomito„, „łokieć” i oznacza „przepychać się, rozpychać łokciami”, „torować sobie drogę”, także w przenośni.

Bisogna sgomitare per entrare in negozio durante i saldi – trzeba się rozpychać łokciami, żeby wejść do sklepu podczas przecen

inginocchiarsi

To od „ginocchio„, „kolano” i oznacza „klękać”, albo „padać na kolana”.

Si è inginocchiato davanti a me – ukląkł przede mną

Synonimem jest czasownik genuflettersi (od którego participio passato brzmi genuflesso) i on też pochodzi od słowa „kolano”, ale po łacinie (genu), które możesz też kojarzyć z francuskiego (genou).

sculettare

Tu już przychodzimy do „culo„, czyli „dupy”, bo czasownik „sedere” (siedzieć), który jest identyczny jak rzeczownik „tyłek” („il sedere”), jest nudny. Sculettare oznacza „kręcić pupą”: o ludziach, ale też o zwierzętach. W kontekście samochodów możemy użyć tego czasownika, kiedy chcemy powiedzieć, że pojazdem zarzuca, bo np. wpadł w poślizg.

inculare

Pierwsze, dosłowne znaczenie tego czasownika, nawiązuje do seksu analnego, przy czym ma raczej negatywny, ponieważ jednostronny wydźwięk. Ale kolokwialnie używa się tego czasownika znacznie częściej w znaczeniu „ukraść”, „oszukać”, tak jak angielskie „to fuck somebody„.

Mi hanno inculato la bici – zarąbali mi rower

Che inculata! – co za oszustwo!

Które z tych czasowników były dla ciebie nowe? A może przychodzą ci jeszcze jakieś do głowy? Daj znać koniecznie!

Ciao!

Mam na imię Natalia.
Nauczę Cię włoskiego w praktyce i bez cenzury!
Dołącz do mojego newslettera i bądź na bieżąco!
.

obserwuj